இருளிலிருந்து ஒளிக்கு . . . . . . . . .

இருளிலிருந்து ஒளிக்கு . . . . . . . . .

 
 உலகின் ஒரு பகுதி முழுவதும் இருள் நிரம்பியிருந்தது. மற்றொரு பகுதி முழுவதும் ஒளி நிரம்பியிருந்தது. இருளும் ஒளியும் அந்தியில் சந்தித்துக் கொண்டன. நட்பு கொண்டன. இருள் ஒளியை நோக்கி கூறியது. நீ இருக்குமிடமெல்லாம் அழகாக இருக்கிறதே. என் வீட்டிற்கு ஒரு முறை வரக்கூடாதா? என்றது. ஒளி உடனே ஒப்புப் கொண்டது. இருளின் வீட்டை நோக்கி ஒளி செல்லத் தொடங்கியது. ஒளி உள்ளே நுழைய நுழைய இருளின் வீடு பிரகாசமாகியது. எங்கும் ஒளி வெள்ளம். இருள் மறைந்து பிரகாசமானதைக் கண்டு இருளிற்கு ஒரே மகிழ்ச்சி. உடனே ஒளி கூறியது. சரி நீயும் என் வீட்டிற்கு வா. உடனே இருள் ஒப்புக் கொண்டு மறுநாள் சென்றது. ஒளியை நோக்கிச் செல்லச் செல்ல இருளின் இருள், கருமை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அகலத் தொடங்கியது. எங்கும் ஒளி வெள்ளம்.

உள்ளம் கவர்ந்த கள்வன் அவன்....

உள்ளம் கவர்ந்த கள்வன் அவன்....

  

தலைவி கூற்றாக வரும் குறிஞ்சிக்கலி பதினைந்தாவது பாடல் இது. தன் சிறுவயது தோழியின் பருவ வயது குறும்பைத் தோழியிடம் கூறுகிறாள்.

ஒரு ஊரில் அழகே உருவாய், ஒருத்தி இருந்தாளே ! அழகுக்கு இலக்கணம் எழுத, அவளும் பிறந்தாளே !

   ஒரு ஊரில் அழகே உருவாய்,
ஒருத்தி இருந்தாளே !
அழகுக்கு இலக்கணம் எழுத,
அவளும் பிறந்தாளே !

 

தலைவன் தலைவியை விரைவில் வந்து மணமுடிக்கக் கூறும் வகையில் தோழி கூற்றாகக் குறிஞ்சிக்கலி பதினான்காவது பாடல் அமைந்துள்ளது. தலைவியின் குணச்சிறப்பையும், தலைவியின் மென்மைச் சிறப்பையும் இப்பாடல் எடுத்தியம்புகிறது.

ஏனடி தோழி, கேளொரு சேதி, இதுதானோ உங்கள் மன்னவன் நீதி?

 

ஏனடி தோழி, கேளொரு சேதி, இதுதானோ உங்கள் மன்னவன் நீதி?

களவொழுக்கத்தின்போது விரைவில் வந்து மணமுடிப்பதாகக் கூறிச் சென்ற தலைவன் நெடுநாட்களாகியும் வரவில்லை.  தலைவியோ தலைவனை மறக்கமுடியாமல் தவித்தாள்.  அவனையே நினைத்து வருந்தி உடல் மெலிந்து போனாள்.

தலைவன் மலைநாட்டைச் சேர்ந்தவன்.  வணிகத்தின் பொருட்டு இப்பகுதிக்கு வந்தபோது, தலைவியைக் கண்டு காதல்கொண்டவன்.  அவன் ஊர் தெரியாது.  பேர் தெரியாது.  சென்றவன் திரும்ப அவனாகவே வந்தால்தான் உண்டு.  தலைவியோ யாரிடமும் எதுவும் சொல்லவும் முடியாமல், அவனை மறக்கவும் முடியாமல் உலகை வெறுத்துக் காணப்பட்டாள்.  தோழியால் இதைப்பொறுக்க இயலுமா?

பூங்காற்றிலே தேடிய உயிர்மூச்சு!

 

பூங்காற்றிலே உன் சுவாசத்தை நான் தேடித் தேடிப் பார்த்தேன்.......

குறிஞ்சிக்கலி நான்காம் பாடலைப்போன்ற பாடலே இதுவும்.  எனினும் இவள் வேறொரு தலைவி.  தோழியும் வேறொரு தோழி.  துயரம் ஒன்றாக இருந்தாலும், அவரவர் பாடு அவரவர்களுக்கு.

தலைவன் தன் நாட்டிற்குச் சென்று தன் பெற்றோர் ஒப்புதல் பெற்று உடன் தெரிவதாகத் தெரிவித்தான்.  போனான்.  போயே விட்டான்.  வந்தபாடில்லை.

போகும்போது, ‘இனி உன்னைப் பிரியேன்’ என்றான். 

சந்திப்போமா? இன்று சந்திப்போமா? தனிமையில் நம்மைப் பற்றிச் சிந்திப்போமா?

 

சந்திப்போமா? இன்று சந்திப்போமா?
தனிமையில் நம்மைப் பற்றிச் சிந்திப்போமா?

கலித்தொகை-13

இரவில் தலைவன் தலைவியைச் சந்திப்பதற்காகப் பல கொடிய பாதைகளைக் கடந்து வருகிறான். அவன் வரும் வழியில் அச்சமூட்டும் பல விலங்குகள் இடர்ப்படும். வேடர்கள் விலங்குகளுக்காக வைத்த பொறி மறைந்திருக்கும். காட்டாறு எதிர்ப்படும் இப்படிப்பட்ட கொடுமையான பாதையை அவன் கடந்து வரும்பொழுது அவனுக்கு ஏதாவது ஆபத்து ஏற்பட்டுவிடுமோ என்று தோழியும் தலைவியும் அஞ்சுகின்றனர். தலைவன் தலைவியை மணந்து கொள்ளுதலே இதற்குத் தீர்வு. அதை மறைமுகமாக இரவுக்குறி இனி காவல் மிகுந்திருப்பதால் கிடையாது என்றும் இனி பகலில்தான் தலைவியைச் சந்திக்க வேண்டுமென்றும் தோழி உறுதிபடக் கூறுகிறாள்.

நாளை இந்த வேளை பார்த்து ஒடிவா நிலா..... இன்று எந்தன் தலைவன் இல்லை சென்றுவா நிலா.....

 

நாளை இந்த வேளை பார்த்து ஒடிவா நிலா.....
இன்று எந்தன் தலைவன் இல்லை சென்றுவா நிலா.....

 

குறிஞ்சிக்கலியின் பனிரெண்டாவது பாடல் இது. இப்பாடல் தலைவன் தலைவியை மணக்கும் எண்ணமின்றி, களவுக் காதலிலேயே காலம் கடத்திக் கொண்டிருக்கிறான். இவர்களின் காதலோ ஊராருக்குத் தெரிந்து அவர் பேசுக்கின்றார்கள். இந்நிலையில் தலைவியைச் சந்திக்க வந்திருக்கும் தலைவனை வழி மறித்துத் தோழி அவனிடம் கூறுவதாக இப்பாடல் அடைந்துள்ளது.