அன்பு மனம் கனிந்த பின்னே அச்சம் தேவையா? அன்னமே நீ இன்னும் அறியாத பாவையா?

 

அன்பு மனம் கனிந்த பின்னே அச்சம் தேவையா?
அன்னமே நீ இன்னும் அறியாத பாவையா?

 
குறிஞ்சிக்கலி பதினோராவது பாடல் தோழி கூற்றுப் பாடல், தலைவனின் ஆசையைத் தலைவிக்குப் புரிய வைக்க முயலும் தோழியின் இக்கட்டான சூழலை வெளிப்படுத்தும் பாடல்.  தலைவிக்குத் தலைவனின் பால் அன்பிருக்கிறது. ஆனால் அச்சமும் இருக்கிறதே. குடும்பத்தாரையும், உறவுகளையும், ஊரையும் நினைத்து மிகுந்த அச்சம் கொண்டிருப்பதால் தலைவனைக் கண்டும் காணாதது போல இருக்கிறாள். தலைவனோ தோழியின் உதவியை நாடுகிறான். தோழி தலைவியிடம் இவ்வாறு கூறுகிறாள்.

சொல்லத்தான் நினைக்கிறேன் சொல்லாமல் தவிக்கிறேன் காதல் சுகமானது..........

சொல்லத்தான் நினைக்கிறேன்
சொல்லாமல் தவிக்கிறேன்
காதல் சுகமானது..........  


 குறிஞ்சிக்கலியின் பத்தாவது பாடல். தோழி கூற்றாக வருகிறது. தோழியின் மேன்மையான குணத்தை விளக்கும் பாடல் இது. தலைவன்-தலைவி சேர்கையில் அவள் எடுத்துக் கொள்ளும் முயற்சியை இப்பாடல் எடுத்துரைக்கிறது. தலைவிக்குத் தலைவன் மீதுள்ள சினத்தைப் போக்க தன் மீது பழியைச் சுமத்திக் கொள்ளும் தோழியின் பெருந்தன்மையை வெளிப்படுத்துவதாக உள்ளது. தலைவன்-தலைவிக்கு இடையை ஏற்படும் மன ஊசலாட்டத்தையும், தவறான புரிதல்களையும் போக்குபவளாக இத்தோழி படைக்கப்பட்டிருக்கிறாள். காதலர்களிடையில் ஏற்படும் ஐயத்தை நீக்கி, நெருக்கத்தை ஏற்படுத்த நம்பிக்கையுடைய நெருங்கிய ஒரு நட்பின் தேவையை, தோழியின் இன்றியாமையை வலியுறுத்துவதாக இப்பாடல் அமைந்துள்ளது. வார்த்தைகள் பயன்படுத்தும்போது அதை உணர்ந்து உத்தேசித்து சரியான வார்த்தைகளை உப்போகப்படுத்திப் பேசவேண்டும் என்பதற்கு தேழி கூற்றுப்பாடல்கள் நல்ல சான்று.

சுயபுராணம் 16

 ஈரோடு சிக்கய்ய நாயக்கர் கல்லூரியில் ஒரு பொது வாய்மொழித்தேர்வில் தலைப்பு கவிஞர் பூவண்ணனின் படைப்புலகம் ஆய்வாளர் நாகராஜ்...........

ஈரோடு சிக்கய்ய நாயக்கர் கல்லூரியில் பேராசிரியர்கள் கமலக்கண்ணன் (துறைத்தலைவர்) மற்றும் அங்கையற்கண்ணி ஆகியோருடன். புறத்தேர்வாளராக நான்...................................

சுய புராணம்

முத்தாயம்மாள் பொறியியல் மற்றும் தொழில்நுட்ப கல்லூரியில் நடைபெற்ற மகளிர் தின விழாவில் தாணவர்கள் மற்றும் பேராசிரியர்கள்

கல்யாண நாள் பார்க்கச் சொல்லலாமா. . ...

கல்யாண நாள் பார்க்கச் சொல்லலாமா. . ...

 

தாய் மகளின் காதலை அறிந்து கொண்டாள். இதனால் காவல் மிகுந்தது. ஏச்சும் பேச்சும் எழுந்தது. தலைவி, தலைவனைச் சந்திக்க இயலாமல் தவிக்கிறாள். மனம் புழுங்குகிறாள். காதலினால் வருந்துகிறாள். மேனி வாடிப் போனது. தலைவியின் இத்துயரம் கண்ட தோழி தலைவனைச் சந்திக்கின்றாள். தலைவியின் நிலையை எடுத்துக் கூறினாள். அவனுடைய அருளற்ற கொடுந்தன்மையினால் தலைவி படும் துயரத்தை அறிந்த அவன் ஊர் சென்றான். தற்போது உற்றாருடன் உரிய முறையில் பெண் கேட்க வந்துள்ளான். இதை தலைவியிடம் கூறுகிறாள் தோழி.

மயங்குகிறாள் ஒரு மாது தன் மனதுக்கும் செயலுக்கும் உறவு இல்லாது. .

மயங்குகிறாள் ஒரு மாது தன் மனதுக்கும் செயலுக்கும் உறவு இல்லாது. . . .

                தலைவன் திருமணம் பற்றிய எண்ணமின்றி தலைவியைத் தொடர்ந்து சந்தித்து வருகிறான். இவர்களுடைய பழக்கம் ஊராருக்குத் தெரிந்து விட்டது. ஊரெல்லாம் இவர்களைப் பற்றி அலர் பரவி தலைவி வெளியே தலைகாட்ட முடியாத நிலை. எனினும், தன் வருத்தத்தை அவள் தனக்குள் மறைத்துக் கொண்டாள். தாயினால், தலைவனைச் சந்திக்க இயலா நிலையை அடைந்தாள். இதையறியா தலைவன் தலைவிக்காகக் காத்திருந்து காத்திருந்து அவள் வாராமையினால் சோர்ந்திருந்தான்.

 

இருவர் நிலையுமறிந்த தோழி தலைவனை சந்திக்கின்றாள். அங்கு தலைவியின் நிலையே தலைவனிடம் கூறுகிறாள். “நான் வரும் வழியில் இரண்டு பெரிய குன்றுகள். எதிர் எதிராக உள்ளன. இரண்டிற்குமிடையே பெரியதொரு பள்ளத்தாக்கு.

கண்கள் எங்கே நெஞ்சமும் எங்கே… கண்ட போதே சென்றன அங்கே...

கண்கள் எங்கே......... நெஞ்சமும் எங்கே…... கண்ட போதே சென்றன அங்கே.....

         குறிஞ்சிப்பாட்டின் ஏழாவது பாட்டு தோழி தனக்குத்தானே தனியாக பேசிக்கொள்வது போன்ற உத்தி முறையில் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. நாடகங்களில் இது போல ஒரு பாத்திரம் தனிமையில் பேசிக்கொள்ளும் காட்சிகள் இருக்கும். ஆனால் ஆயிரம் பேர் இதைக் கேட்பர். தனக்குள் பேசிக் கொள்பவனும் உரக்கவே தன் போக்கில் பேசிக்செல்வான். இங்கு தோழியும் அது போலவே உரக்க பேசிக்கொண்டிருக்கிறாள். ஆனால் அவளுக்குத் தெரியும் கேட்க வேண்டிய தலைவனின் காதில் தன் பேச்சு சென்று விழுமென்று. மறைவில் நிற்கும் தலைவன் தலைவியைச் சந்திக்க வந்திருக்கிறான் என்பதை அறிந்திருக்கும் தோழி அவனுக்கும் நன்கு கேட்குமாறு தனக்குத்தானே பேசிக்கொள்கிறாள். மலர் கொய்வது போலவா, இலை பறிப்பது போலவா, நீருற்றுவது போலவா தோழி ஏதாவது வேலை செய்து கொண்டே பேசுகிறாள்....... இதே தோழியின் தனிப்பேச்சு.